handleiding

Inslapen is bij mij (meestal) geen probleem. Het is alsof het zien van mijn bed al genoeg is!

Maar af en toe lig ik wel te draaien, vind ik geen goede houding en val ik niet gemakkelijk in slaap. Dat frustreert me dan des te meer, omdat het normaal gezien geen probleem is. Die frustraties helpen niet, want "Ik moet nu echt slapen" maakt me niet bepaald slaperig. Maar hoe komt het dan toch dat ik soms een avond heb waarop ik schaapjes moet gaan tellen?

Twee jaar geleden woog de wereld zwaar toen ik opgebrand thuis zat. Dit was het ideale moment om aan de slag te gaan met mindfulness. Ik volgde een cursus bij mijn psychotherapeut en vond er wat ik nodig had. Maar het bleef niet echt hangen.

Ondertussen merk ik dat mindfulness een onderdeel van mijn leven is geworden. Ik kan steeds beter met een open en vriendelijke houding naar het leven en mezelf kijken. En dat werd tijd .. want met mijn gevoelig hoofd dat maar wat graag alle prikkels binnen neemt, is het nogal chaotisch daarboven.

Het is me al langer duidelijk dat ik graag 'perfect' wil zijn. Niet naar de normen van de wereld, maar tegenover personen die veel voor me betekenen.

Dat perfect willen zijn, kan zich op veel verschillende manieren uiten. Maar nu we in ons huis wonen, uit zich dat vooral in het idee dat alles proper en goed opgeruimd moet zijn. Vreemd genoeg is dat voor mij als perfectionistje een behoorlijke uitdaging!

 

Ik heb graag controle over wat ik wanneer doe. Dat geeft me rust in een (vaak) hectische wereld.
Maar regelmatig moet ik me overgeven aan wat er op mijn pad komt.
Onlangs werd een dag zonder afspraken, een dag met heel wat kwaadheid, stress en wachten op.
Voor mijn hoofd is dit zo een uitdaging, dat ik 's avonds echt moest rusten.

Wanneer geplande dingen niet doorgaan, komt er bij mij heel wat onrust.
En onrust vind ik niet leuk.

Toen we besloten om een workshop te annuleren wegens medische redenen
van diegene waar ik het samen mee zou geven, was die onrust er ook. Ik voelde me teleurgesteld,
ik had er zo naar uitgekeken. Toch wist ik rationeel dat de annulering een logische stap was.

Pijn, teleurstelling, kwaadheid, ... ik voel ze helemaal niet graag.
Het liefst wil ik een lastig gevoel doen verdwijnen, nu graag!

Ken je het gevoel dat je heel graag wil gaan winkelen?
Komt dat gevoel plots op? Of pas als je iets nodig hebt?

Wat zegt dit over jou?

Ik ga vooral graag winkelen bij winkels als Hema, Action, Blokker, boekenwinkels, Ikea, ...