hulp vragen

Ondertussen bestaan er tientallen boeken over hoogsensitiviteit.
En ook op het internet kan je veel informatie terugvinden.
Hoe komt het dan dat ik zoveel gevoelsgrieten (hoogsensitieve vrouwen) ontmoet die in een overleef-modus zitten?

Ze gaan gebukt onder een last.
Ze hebben het idee dat ze 'ermee moeten leren leven'.

Terwijl het écht anders kan.

Zo was het ook bij mij.
En daarom wil ik graag mijn verhaal met je delen.

Twee jaar geleden woog de wereld zwaar toen ik opgebrand thuis zat. Dit was het ideale moment om aan de slag te gaan met mindfulness. Ik volgde een cursus bij mijn psychotherapeut en vond er wat ik nodig had. Maar het bleef niet echt hangen.

Ondertussen merk ik dat mindfulness een onderdeel van mijn leven is geworden. Ik kan steeds beter met een open en vriendelijke houding naar het leven en mezelf kijken. En dat werd tijd .. want met mijn gevoelig hoofd dat maar wat graag alle prikkels binnen neemt, is het nogal chaotisch daarboven.

Hulp vragen is vaak moeilijk en daarbij moet je ook nog kiezen door wie je geholpen wordt.
Hoe doe je dat nu?

Ik heb al heel wat hulpverleners gezien in mijn kwart eeuw: huisartsen, kinesisten, osteopaten, specialisten op verschillende vlakken, psychologen, allerlei -ogen en -euten, zelfs ooit een psychiater. Bij sommigen van hen was het al snel duidelijk of hij/zij bij mij paste (zoals een die psychiater toen ik 17 was). Bij anderen ontdekte ik het pas na maanden of jaren en had het me veel geld gekost, maar vooral weinig opgeleverd.