Perfectionistje

Ik vertelde je hier dat ik me lang heb afgevraagd of ik wel oké en goed genoeg was. Nu heb ik dat gevoel nog heel af en toe, maar ik weet hoe ik er het beste mee kan omgaan. Ik vertel je graag hoe ik dat ontdekt heb.
 

Ben ik oké? Voor de wereld? Voor klasgenoten? Voor mezelf?

In de lagere school snapte ik er niks van. Ik hoorde niet bij de ‘populaire’ kinderen of bij de ‘niet-populaire’. Het onrecht tegenover die laatste groep deed me echt pijn. Ik wilde het voor hen opnemen, maar wist zelf niet waar ik stond. Ik had naar mijn gevoel geen duidelijke plek. En was het dan eigenlijk oké als ik in geen enkele groep thuis hoorde?

We gaan nu voor de derde keer met de auto op reis naar Zuid-Frankrijk.
De lange autorit voelt al als een exclusieve vakantie met ons tweetjes.
Ik kan op vakantie steeds beter mijn hoofd uit zetten en volop genieten, zalig vind ik het.

Het is me al langer duidelijk dat ik graag 'perfect' wil zijn. Niet naar de normen van de wereld, maar tegenover personen die veel voor me betekenen.

Dat perfect willen zijn, kan zich op veel verschillende manieren uiten. Maar nu we in ons huis wonen, uit zich dat vooral in het idee dat alles proper en goed opgeruimd moet zijn. Vreemd genoeg is dat voor mij als perfectionistje een behoorlijke uitdaging!