Het thema van mijn vakantie: vertragen

Elke zomer trekken we er op uit met de auto. Tot nu toe is de bestemming steeds Frankrijk geweest.
Dit jaar werden het twee weken in de Côte d'Azur, Zuid-Frankrijk, op een prachtige camping.

Het lijkt wel of ik elk jaar een ander thema mee krijg uit die reis.
Vorig jaar kwam het besef dat ik echt mijn eigen weg moest gaan kiezen.
Dit jaar kwam het thema 'vertragen' uit de reis. Dat werd me duidelijk toen ik terugkeek op het verlof tijdens onze lange autorit naar huis.

Een paar dagen in onze vakantie werd ik wakker zonder puf. Ik bleef maar geeuwen, wilde het liefst terug in bed kruipen en ons plan om naar het strand te gaan, was voor mij geen optie meer. We kozen samen voor een rustige dag aan het zwembad. Na een middagdutje (mét airco!!) en een dag ontspannen, was ik er terug bovenop.

Als ik zo iets voor heb, vraag ik me altijd af waar dit vandaan komt. Eens ik weet wat het betekent, kan ik er ook gepast mee omgaan.
Eigenlijk was de verklaring verdacht simpel. Thuis kies ik regelmatig voor stilte en rust. Een boek lezen, schrijven, wandelen door te tuin of gewoon dagdromen. Tijdens die eerste dagen op reis had ik dat niet meer gedaan terwijl ik het net nodig had. Er waren namelijk veel meer indrukken en prikkels om te verwerken.

De rest van de vakantie koos ik bewuster voor die stilte en rust. Ik besloot om elke ochtend alleen brood te gaan halen en onderweg te stoppen bij de kinderboerderij op de camping. Met mijn aandacht bij de camping die ontwaakt en erg schattige konijntjes, kon ik mijn dag op een goede manier beginnen.

Door die rust kon ik de rest van de vakantie veel meer genieten. Er kwam niet minder prikkels binnen, maar de verwerking ging wel beter omdat ik mijn lichaam en hoofd pauzes gaf tijdens de dag.

En dan thuis komen ...

De eerste uren thuis voelt alles wat nieuw aan en vertraag ik automatisch. Vertragen gaat thuis eigenlijk té goed. Ik stel graag en gemakkelijk mijn eigen taken uit terwijl ik daar nooit blij van word. Vertragen gaat dan voor op dingen die ik wil doen en dat werkt ook niet.

Dus is de uitdaging om de balans te vinden tussen genoeg doorzetten en acties ondernemen en ook genoeg vertragen en genieten van stilte.

Ik heb nog geen plan hoe ik dit voor elkaar ga krijgen, maar merk wel dat ik er best eentje op stel. Want nu wil ik wel 'iets', maar heb ik nog geen concreet idee hoe ik het ga doen. Misschien wordt het maar eens tijd om systematisch mijn huishouden op orde te krijgen en in de plannen.
Want ik weet dat ik daar wat gelukkiger van ga worden. Meer orde is minder prikkels is meer rust. Ideaal dus!

 

Heb jij een magische oplossing voor uitstelgedrag? Die wil ik namelijk héél graag ontdekken!!

Is er bij jou een evenwicht tussen vertragen en doorzetten?

 

 

koala