Leuke prikkels kunnen ook teveel zijn

Ik hoor regelmatig van cliënten dat ze niet begrijpen waarom ze zo uitgeput zijn na een hele leuke -maar drukke- dag.
Ik leg ze dan altijd uit dat de hersenen geen verschil maken tussen leuke prikkels of vervelende prikkels.
Dus eigenlijk moet er altijd een goede balans zijn of kan je best tijd inbouwen om achteraf terug op te laden.
Zelfs na iets heel leuk.

Maar ook ik geraak af en toe uit balans. Zoals vorige zaterdag.

Een kennis stelde voor om te gaan ontbijten. Ze had een idee om samen iets op te zetten en wilde brainstormen.
Ja, leuk! De ochtend werd een hele dag en uiteindelijk waren we van 9u tot half 12 's avonds bij elkaar.
We hadden heel wat bij te babbelen, te bespreken, te doen, ..
We bleken twee dezelfde te zijn en voelde ons erg verbonden.

Toen ze even naar huis ging in de late namiddag, voelde ik het plots.
Ik voelde me verlamd, op, moe, .. Ik zal op een stoel en bleek er een half uur later nog te zitten.
En dan herinnerde ik me wat ik de dag er voor nog tegen een cliënt zei: "Leuke dingen kunnen ook belastend zijn."

Ellen en ik zijn allebei hoogsensitief en gingen volledig op in ons enthousiasme.
Dat was net de valkuil waar we waren ingetrapt.
We bleven elkaar maar input en prikkels geven, terwijl onze emmers stilaan steeds voller geraakte.
Dat is niet zo erg als je het op tijd in de gaten hebt. Maar wij merkten het pas toen de emmers bijna overstroomde.

De dag erna moest ik echt recupereren, opladen, stil zijn.

 

Door die gebeurtenis, ben ik weer anders gaan kijken naar mijn agenda.
Ik weet dat ik na 'vervelende' dingen niet van mezelf moet verwachten dat ik nog veel doe.
Maar ik weet ook dat ik beter oplet met drukke leuke dagen.

Door welke leuke prikkels geraak jij wel eens overbelast?
Mocht je dat nog niet weten, heb je nu de kans om er de komende tijd bij stil te staan.

Vuurwerk