vertragen

Je hoort mensen vaak zeggen: "laat het gewoon los" of "denk er gewoon niet meer aan".

Het kan gaan om een fysiek gevoel zoals spanning, honger of pijn. Maar ook bij een lastige gebeurtenis, zenuwen of verdriet, zeggen mensen gemakkelijk dat je het gewoon moet loslaten. Als je ze dan vraagt hoe je dat moet doen, krijg je meestal geen antwoord. Want ze weten het niet. Het is iets dat mensen automatisch zeggen en waar ze dus niet bij stil staan.

Zo nu en dan kom ik collega's tegen die iets bijzonder doen.
Zo bijzonder, dat ik het met jullie wil delen door ze hier een plek te geven.

Ik wil jullie graag vertellen over Caroline Monthaye van Caramontha Projects. Caroline is een fotografe, maar geen gewone zoals er zoveel zijn. Naast haar artistieke werk, heeft zijn Beeld heelt in het leven geroepen.

Elke zomer trekken we er op uit met de auto. Tot nu toe is de bestemming steeds Frankrijk geweest.
Dit jaar werden het twee weken in de Côte d'Azur, Zuid-Frankrijk, op een prachtige camping.

Het lijkt wel of ik elk jaar een ander thema mee krijg uit die reis.
Vorig jaar kwam het besef dat ik echt mijn eigen weg moest gaan kiezen.
Dit jaar kwam het thema 'vertragen' uit de reis. Dat werd me duidelijk toen ik terugkeek op het verlof tijdens onze lange autorit naar huis.