zelfinzicht

Je hoort mensen vaak zeggen: "laat het gewoon los" of "denk er gewoon niet meer aan".

Het kan gaan om een fysiek gevoel zoals spanning, honger of pijn. Maar ook bij een lastige gebeurtenis, zenuwen of verdriet, zeggen mensen gemakkelijk dat je het gewoon moet loslaten. Als je ze dan vraagt hoe je dat moet doen, krijg je meestal geen antwoord. Want ze weten het niet. Het is iets dat mensen automatisch zeggen en waar ze dus niet bij stil staan.

Ik snap de verbazing bij mensen als ze horen dat ik iets heb met stenen. Tegelijkertijd ben ik er zeker van dat ik niet de enige ben die 'gekke' dingen van overal meeneemt.

Hooggevoelig zijn is geweldig?? Ja, echt wel!
Ik weet dat veel mensen dit nog niet geloven omdat ze het nog niet kunnen voelen. Ze voelen vooral de lasten van hooggevoelig zijn. Dat is logisch, want die vallen ook veel meer op! Dus zet ik een aantal voordelen op een rij.

 

We zijn erg goed in lief zijn voor anderen. We spenderen maar wat graag tijd om er voor te zorgen dat anderen het goed hebben. Maar wanneer zijn we lief voor onszelf? Zorgen we ook dat we het zelf goed hebben? Zeker als je hoogsensitief bent, kan dit een hele uitdaging zijn.

Elke zomer trekken we er op uit met de auto. Tot nu toe is de bestemming steeds Frankrijk geweest.
Dit jaar werden het twee weken in de Côte d'Azur, Zuid-Frankrijk, op een prachtige camping.

Het lijkt wel of ik elk jaar een ander thema mee krijg uit die reis.
Vorig jaar kwam het besef dat ik echt mijn eigen weg moest gaan kiezen.
Dit jaar kwam het thema 'vertragen' uit de reis. Dat werd me duidelijk toen ik terugkeek op het verlof tijdens onze lange autorit naar huis.

Er leven nog heel wat misverstanden over hoogsensitiviteit. Als hooggevoelig persoon kan me dit intens raken. Daarom zal ik regelmatig artikels zoals dit delen zodat mensen weten wat hoogsensitiviteit wel en niet is.

Opmerking: Als ik de term 'HSP' gebruik, staat deze voor 'HoogSensitieve Persoon'.

 

Ik heb graag controle over wat ik wanneer doe. Dat geeft me rust in een (vaak) hectische wereld.
Maar regelmatig moet ik me overgeven aan wat er op mijn pad komt.
Onlangs werd een dag zonder afspraken, een dag met heel wat kwaadheid, stress en wachten op.
Voor mijn hoofd is dit zo een uitdaging, dat ik 's avonds echt moest rusten.

Hulp vragen is vaak moeilijk en daarbij moet je ook nog kiezen door wie je geholpen wordt.
Hoe doe je dat nu?

Ik heb al heel wat hulpverleners gezien in mijn kwart eeuw: huisartsen, kinesisten, osteopaten, specialisten op verschillende vlakken, psychologen, allerlei -ogen en -euten, zelfs ooit een psychiater. Bij sommigen van hen was het al snel duidelijk of hij/zij bij mij paste (zoals een die psychiater toen ik 17 was). Bij anderen ontdekte ik het pas na maanden of jaren en had het me veel geld gekost, maar vooral weinig opgeleverd.

Ken je het gevoel dat je heel graag wil gaan winkelen?
Komt dat gevoel plots op? Of pas als je iets nodig hebt?

Wat zegt dit over jou?

Ik ga vooral graag winkelen bij winkels als Hema, Action, Blokker, boekenwinkels, Ikea, ...

We zijn verhuisd van een appartement met twee slaapkamers naar een huis met vier slaapkamers en een tuin. De verhuis zelf ging heel vlot doordat we veel hulp hadden.
Maar de grootste opgave is het uitpakken van alle dozen en de vele spullen een plaats geven. Al snel zag ik het gebrek aan dozen, bakjes en benodigdheden om onze spullen goed te organiseren. Dus trokken we een lange lijst naar Ikea.
Dat ging eigenlijk erg goed, tot mijn grote verbazing, want ook al hou ik intens van Ikea, toch wilde ik er vaak gillend weglopen.